Ślad GPX:
Recepcja i restauracja na campingu Bobrovník.
Poranny rozgardiasz…
Po spakowaniu i wychyleniu strzemiennej Kofoli, ruszyłem zmierzyć się z podjazdem na Przełęcz Ramzovską. Podjazd w większości odsłonięty na palące słońce…
Ładna, opuszczona kamienica.
Taki właśnie widok: wąska droga z potokiem i mijane wsie, towarzyszył mi często przez pierwsze kilkadziesiąt kilometrów.
Jest i ona! Przełęcz Ramzovska. Najwyższy punkt na Morawskiej Ścieżce (759 m n.p.m.) osiągnięty i uczczony kuflem zimnej Kofoli i obiadem.
Ale trzeba było jechać dalej.
Mijany schron bojowy z lat 1937-1938.
Obecnie schronienie dla fortecznego pająka.
Za mostem poniżej spotkałem czeskiego rowerzystę, jadącego w przeciwną stronę. Zamieniliśmy kilka słów o pogodzie i jakości droóg na mojej dalszej trasie. Na koniec wszedł jeszcze w politykę, ale zrozumiałem tylko, że ceni Polaków za nastawienie do Rosjan. Zmartwiło mnie, gdy po tym, jak opowiedziałem mu, gdzie i którędy chcę dojechać, zdjął z głowy kask i zaczął mi się kłaniać w pas. To niestety potwierdziło moje obawy po dzisiejszym podjeździe…
A tu już Branná. Do 1947 r. Kolštejn, a nim gotycko-renesansowy zamek i vis a vis nawiązujący do architektury zamku kościół Michała Archanioła.
Tu jeszcze widok na kościół z oddali.
Za Brenną był ostatni większy podjazd, za którym czekał mnie już tylko malowniczy i wynagradzający wszystkie trudy zjazd aż do samych Hanušovic.
Jedną z rzeczy, które rzucają się w oczy, jest to że często mijam ładne, kamienne pomniki poświęcone ofiarom Wielkiej Wojny, a nie spotkałem ani jednego pomnika poświęconego czasom II WŚ. Poniżej pomnik i zabytkowa zagroda na wjeździe do Hanušovic.
Dodaj komentarz